Ruth Hengeveld
'Het leukste vind ik het werken aan verschillende composities en het werken vanuit een mooie tekst. Elke pagina weer op een andere manier uitwerken, zoeken naar een mooie cadans.’
In 2019 debuteerde Ruth Hengeveld met illustraties in het boek dat ze maakte met Ageeth de Haan en Bette Westera, ‘Even lekker niks’. Sindsdien verschijnt haar naam steeds vaker in of op een kinderboek in binnen-of buitenland. Boeken met haar illustraties vinden niet alleen een weg in Nederland, maar ook in de VS en in Canada. Zo werd ‘Little Sap’ (2021, geschreven door Jan Hughes) voor het eerst uitgegeven in de VS en daarna pas in Nederland uitgebracht met de naam ‘Twijgje’ (2022). Dit boek werd daarnaast ook in Estland en in China uitgegeven.
Haar illustraties vallen op vanwege het zachte karakter; ze hebben iets liefs en warms door de pasteltinten en subtiele lijnen. In elke illustratie vind je kleine details zonder dat het te precies wordt. Deze combinatie van zachtheid en details, maakt haar werk uniek. Dit jaar (2026) verscheen het boek van Annejan Mieras ‘Alle dagen samen’, dat mede vanwege de illustraties veel lovende woorden ontving.
De hoogste tijd om Ruth en haar werk in het zonnetje te zetten.

Over Ruth
Ruth woont in Middelburg en werkt niet alleen als illustrator. Ze werkt ook zo’n 12 uur per week als woonbegeleider in de gehandicaptenzorg. Ze heeft ook een moestuin waar ze graag in bezig is en ze houdt van kamperen. En dan wel lekker basic: klein eenpersoonstentje, fietskamperen of tochten met een rugzak. Op pad gaan geeft haar weer nieuwe inspiratie. Net als het bekijken van boeken, voornamelijk wat alternatievere boeken die wat betreft stijl, verhaal en illustraties afwijken. Een echt favoriet kinderboek is er dan ook niet: ‘Mijn favoriete kinderboek wisselt regelmatig, er wordt zoveel moois gemaakt’.
Het illustreren van kinderboeken is Ruths passie. Ze vindt het heerlijk om in verschillende beelden een verhaal te vertellen en dat verhaal vanuit diverse perspectieven te laten zien. Ze voelt zich echt het meest thuis in de kinderwereld. Toch vind je haar illustraties niet alleen in boeken. Je vindt deze ook op behang, in tijdschriften zoals de Flair en op (geboorte)kaartjes die ze maakt. Meest bijzonder is misschien het feit dat in het kinderziekenhuis in Ljubljana (Slovenië) de muren van de wachtruimte opgefleurd heeft met een dierenfeestje.
Loopbaan
Eigenlijk leek Ruth de Kunstacademie al erg lang leuk. Toch koos ze ervoor eerst een sociale opleiding te doen. Dat vond ze een fijne start om mbo te halen. Ze startte daarom met de studie Sociaal Pedagogisch Medewerker (SPW4). Bijkomstig voordeel was dat deze opleiding in de buurt was, maar de opleiding was niet creatief genoeg voor haar. Ze heeft nog even nagedacht over creatief therapeut of etaleur, maar kwam toch snel tot de conclusie dat ze de kunstacademie wilde doen. Dat is de reden dat ze na SPW4 uiteindelijk aan de kunstacademie St. Joost in Breda ging studeren. Hier koos ze voor de richting illustratie. In 2011 studeerde ze af. Op de academie heeft ze haar stageperiode als zzp’er ingevuld. ‘Tijdens mijn stage heb ik al wat opdrachten kunnen doen. Daarna heb ik wel zelf contact gelegd met uitgeverijen. Toen er wat opdrachten liepen, ben ik kort na mijn afstuderen ernstig ziek geweest. Daarna moest ik weer opnieuw beginnen met acquisitie. Ik ben begonnen met werken voor tijdschriften, vanuit daar ben ik aan nieuwe opdrachten gekomen en wisten uitgevers mij op den duur te vinden.’
Inspiratie
Thema’s die in haar werk een grote rol spelen zijn dieren en de natuur. Ze haalt haar inspiratie dan ook vaak uit de natuur, maar ook uit andere dingen waar ze zelf enthousiast van wordt. Zelf zegt ze daarover: ‘Een kleurenpalet wat ik mooi vind, kunst en cultuur, design, natuur en elementen uit mijn eigen leven.’
Het maken van een kinderboek
In bijna al haar illustraties vind je kleine verhaaltjes binnen het grotere verhaal. Daarbij besteedt ze volop aandacht aan karaktereigenschappen van de dieren en andere personages. Over elk lijntje, elke kleur, elk accent wordt diep nagedacht. Ze werkt voornamelijk met ecoline en potlood op papier. Ecoline zorgt voor het vloeiende karakter van haar beelden en met potlood kan ze fijne lijnen en expressies iets meer zichtbaar maken. ‘De combinatie van potlood en ecoline gebruik ik ook zodat er verschillende structuren ontstaan in de illustratie.’ Deze mix van technieken maakt haar beelden warm en toegankelijk. Hoewel het simpel oogt, is het tegenovergestelde, want onder de zachte beelden zit een duidelijke compositie die met zorg is opgesteld. Als ze iets af heeft op papier, scant ze de analoge delen en bewerkt ze deze deels digitaal. Opvallend is dat ze vaak afwisselt tussen kleinere en wat grotere illustraties, waardoor de sfeer en de boodschap van het verhaal nóg beter tot hun recht komen.
Ze geniet van het maken van een kinderboek en vindt het heel fijn om op te gaan in haar werk. Ze bouwt stap voor stap een kleine wereld waarin dieren, natuur en soms subtiele grapjes centraal staan. ‘Het leukste vind ik het werken aan verschillende composities en het werken vanuit een mooie tekst. Elke pagina weer op een andere manier uitwerken, zoeken naar een mooie cadans.’






Haar boeken
Inmiddels heeft Ruth al acht kinderboeken mogen illustreren. Haar eerste boek ‘Even lekker niks’ (2019) is een boek met liedjes van Ageeth de Haan en voorleesversjes van Bette Westera. Deze werkwijze was bijzonder. Ze zegt daarover namelijk het volgende: ‘Ik tekende de illustraties op basis van de liedjes van Ageeth de Haan, Bette Westera schreef haar tekst op basis van mijn illustraties.’ Ook ‘Pietje moet je plassen’ (2021) dat Sunna Borghuis schreef is bijzonder voor Ruth. In dit prentenboek staan namelijk verwijzingen naar eerdere boeken. Zo hangt er in de gang een gele vlieger uit een eerder boek en in de klas leest juf voor uit ‘Even lekker niks’.
Over een aantal boeken lees je hieronder wat meer.
Een bijzonder boek, geschreven door Monique van der Zanden (2024) dat zowel een verhaal over een spin ('Saar waait weg') als informatie over de spin ('Hallo, spin!') bevat. Een combinatie van fictie en non-fictie dus, waarbij het verschil te merken is als je het boek omdraait (en omkeert). Beide delen zijn voorzien van speelse, soms haast levensechte, maar toch vriendelijk ogende illustraties van Ruth die sfeerbepalend zijn. Die vriendelijkheid wordt versterkt door het subtiele kleurgebruik en de zachte lijnen. De meeste illustraties zijn klein en fleuren de pagina wat op. Daar hadden er best meer van mogen zijn, want ze stralen veel uit. Juist ook vanwege de zachte tinten en de vriendelijke, rustige uitstraling is dit boek dus helemaal geschikt voor jonge kinderen.
'Alle dagen samen' is een sprankelende voorleesbundel, geschreven door Annejan Mieras (2025) met 31 korte verhalen over de vrienden Mol, Mus en Vos. Verhalen die allemaal zijn voorzien van zachte illustraties die het verhaal net even meer ontspanning geven. Puur genieten deze bundel, want de gesprekken die de drie vrienden hebben en de vertederende beelden zijn om door een ringetje te halen.
In elk verhaal vind je meerdere illustraties van Ruth. De subtiele illustraties geven meer sfeer en warmte. Als je wilt weten wat nu echt 'zachte' illustraties zijn dan moet je dit boek gaan ervaren en bewonderen. De illustraties ademen rust en bevatten kleine details. Deze details zijn goed zichtbaar en belangrijk voor het verhaal. Ze maken een verhaal vaak net even liever en mooier of juist wat spannender, want precies bij een verhaal dat wat spannender is, zijn de kleuren donkerder; knap staaltje werk.
In 'Pietje, moet je plassen?' ogen de illustraties net wat speelser dan in andere boeken van Ruth, maar de zachtheid overheerst. Je krijgt als vanzelf een glimlach als je het boek leest en bewondert. De illustraties maken die glimlach nog iets groter. In dit boek gaat het over zindelijkheid en Pietje willen worden; een vindingrijke combinatie.
Op vrij rustige prenten met een best beweeglijk Pietje is genoeg te zien. Vooral het koppie van Pietje is leuk, maar ook de kleine details uit andere boeken van Ruth vallen op. De wc-rollen zijn daarnaast wel een hele geestige vondst. Op elke rol staat wel iets wat met Sinterklaas te maken heeft. Niet zo gek dat je deze verwart met inpakpapier.
Toekomst
In de toekomst zou Ruth nog wel een kookboek willen illustreren. Maar ze heeft nog wel iets anders voor ogen. ‘Een boek met een eigen tekst is ook nog het proberen waard. Naast beeld vind ik het erg leuk om met tekst bezig te zijn, maar het is een vak apart.’


