Schrijver aan het woord
Miriam Bouwens over 'De Parelduikster'
De parelduikster is in september dit jaar verschenen bij uitgeverij Ploegsma, het is een jeugdboek voor 11+ lezers inclusief mijn illustraties.
Het idee voor het verhaal ontstond een paar jaar geleden toen ik op Terschelling was. Ik kom er van kinds af aan en heb altijd een diepe verbinding gevoeld met het eiland en de grootse en kleine natuurverschijnselen die bij het eilandleven horen: de zee, de wind, de lucht, zout en zand op je wangen en al het moois dat op het strand en in de duinen te vinden is. Een eiland is ook mystiek omdat de diepe zee altijd een beetje geheimzinnig voor ons blijft.
Ik ben al een tijdje gefascineerd door het spanningsveld tussen verbinding en autonomie. Als je als mens groeit, veranderen je verlangens. Ze worden kleiner, minder belangrijk of juist helder. Relaties verdiepen zich of moeten worden losgelaten. Dit spanningsveld loopt als een rode draad door 'De parelduikster'.
Personage Lumi diende zich al snel aan toen ik wist dat mijn verhaal zich op een eiland af zou spelen. Lumi is 13 jaar, op die leeftijd gebeurt er veel in het leven. Je maakt je bijna ongemerkt los van het kind zijn maar bent nog lang niet volwassen. Je verlangt naar nieuwe ervaringen maar ook naar geborgenheid. Lumi’s moeder Amaya en oma Esa pasten goed bij dit gegeven. De relaties met hen veranderen mee met Lumi.
Toen het manuscript af was, begon ik aan de illustraties. Tijdens het schrijven (ik werk deels ouderwets met een opschrijfboek en pen) maakte ik af en toe tekeningetjes in de kantlijn als ik vastzat met de tekst. Ik krabbelde schelpen, golven, meeuwen zonder dat het mooi of goed moest zijn. Sommige van deze schetsjes heb ik uitgewerkt tot illustraties. Ik vond het heel fijn om de natuur en de magie van een eiland om te zetten in tekeningen.
Als schrijver zie je de wereld die je schept voor je als een echte wereld, of je beleeft hem alsof je naar een film kijkt. Tijdens het illustreren ben ik niet bezig met een werkelijkheid, ik maak beelden zoals ik ze ervaar, en minder zoals ze eruit zouden moeten zien. Ook dat spanningsveld vind ik interessant; als illustrator heb ik een andere draai gegeven aan wat ik als schrijver voor me zag. Toch vormen tekst en illustraties een organisch geheel.
Het combineren van tekst en beeld geeft me een gevoel van vrijheid, omdat er nog veel te ontdekken en te leren valt. Schrijven en tekenen houden elkaar goed in evenwicht. Als ik niet meer weet hoe een tekst verder moet, pak ik mijn tekenmaterialen en andersom. Het is een manier om verbinding te houden tussen mijn hoofd en mijn hart.
Miriam Bouwens,
Amsterdam, 25 september 2026