Gruffaloma van Julia Donaldson en Axel Scheffler
Het derde boek over de Gruffalo is er, en wat voor één. Na het eerste erg succesvolle prentenboek, volgde een tweede verhaal dat ook aan alle verwachtingen voldeed. Het blijft dan altijd spannend of een derde verhaal weer net zo genieten is. Na het lezen van dit boek, blijft er geen twijfel meer over; dit boek is weer smullen geblazen. Een vrolijk, speels boek met een heerlijke combinatie van spanning, humor en een herhalend karakter.
Daar waar de eerste twee boeken vooral uitblonken in ritme, blinkt dit boek vooral uit in de switch aan het einde. Het herhalende karakter dat we kennen uit eerdere boeken, is toch een tikkie anders en dat maakt het boek uniek. De gebeurtenissen die door de herhaling enigszins te verwachten zijn, maken het een plezierig voorleesboek; ze zorgen ervoor dat jonge kinderen geboeid blijven. Maar juist het verrassende einde, maakt dit boek tot een echt waar feestje.
Het verhaal gaat over Gruffaloma die op bezoek komt bij de Gruffalo en zijn kind. Alles in dit boek werkt toe naar dit bezoek. De kennismaking met hoe Gruffaloma eruitziet, is herkenbaar. Zo'n zelfde soort beschrijving en wat kenmerken van oma in beelden herkennen we vanuit eerdere boeken. Omdat oma kennelijk heel veel van eten houdt, gaan de Gruffalo en zijn kind op zoek naar eten. Ze willen eerst de vos, dan de uil en vervolgens de slang vangen die allemaal zeggen dat oma's meer van een ander dier houden. Zo komen ze uiteindelijk bij de muis uit die ze weten te vangen. Kostelijk is hoe de muis vervolgens steeds probeert uit te stellen in de stoofpot terecht te komen. Deze wending is geestig, maar de ontknoping is nog beter: heel verrassend en grappig.
Het boek leest uitstekend voor, wat komt door de ritmische zinnen en de fijne cadans. De expressieve illustraties maken nieuwsgierig. Niet alleen de Gruffalo en zijn kind vallen op door hun verschijnging; ook de andere dieren hebben iets waardoor je ze zo herkent. De haast menselijke trekjes zijn sterk. Zo vallen de houdingen, het lopen en de mimiek op. De rijke, levendige kleuren die Scheffler gebruikt, trekken je zo het verhaal in. Daarbij voelen een aantal bladzijden ook nog eens bijzonder als je deze voelt met je handen.
De Nederlandse titel is erg goed bedacht en misschien nog wel beter dan de Engelse 'Gruffalo Granny', vanwege de schrijfwijze. Een goede vondst.
Schrijver: Julia Donaldson
Illustrator: Axel Scheffler
Vertaler: Johanna Rijnbergen
Jaar: 2026
Genre: prentenboek
Leeftijd: 4+
Uitgeverij: Lemnicaat
