Het spreispookje en de winterse verrassing van Riel Nason en Byron Eggenschwiller
'Het spreispookje en de winterse verrassing' is een speels en eigenzinnig winterverhaal waarin de unieke illustraties en de hartverwarmende boodschap opvallen. Met een klein beetje humor en een vindingrijk spookje in een winterse setting is dit een heel fijn voorleesverhaal in het bijzonder voor de donkere dagen rondom kerst.
Je volgt in dit verhaal een spookje dat een sprei is. Dit bijzondere spookje valt op met zijn blauw-witte sprei en zijn lieve ogen. Op de eerste bladzijde zie je hem vliegen over een winters landschap dat bijna een zwart-witfoto lijkt, zo gedetailleerd en strak zijn de lijnen. Aan het spookje zelf zie je dat er geen sprake is van een foto en die subtiele mix van technieken werkt betoverend. De sfeer en de toon zijn beide direct gezet. Het verhaal komt langzaam op gang en lijkt in het begin vooral het leven van het spreispookje en het anders zijn dan de andere lakenspookjes te beschrijven. Je krijgt een goed beeld van het feit dat een sprei hebben in plaats van een laken voordelen heeft, ook al voel je je nog zo anders. Op een zeker punt is er een omslag in het verhaal. In de verte ziet het spookje namelijk allemaal lichtjes; lichtjes die ook de lezer opvallen, want het zijn de enige sprankelende kleuren op deze bladzijde, naast het blauw van het spookje. Het spookje ontdekt iets in de mensenbuurt, iets dat hem een 'warm gevoel in zijn vulling' geeft, en die woordkeuze is treffend. Net als het feit dat er af en toe typische spookzinnen staan. Zo is het woordspel bij het woord 'boeken' geestig en daardoor passend bij de associatie die we hebben bij het geluid van een spook. Het zien van al dat moois brengt het spookje op een hartverwarmend idee waarbij hij zijn vrienden gaat verrassen. De wijze waarop hij dit plan gaat uitvoeren wordt uitgebreid beschreven waardoor je nog meer meevoelt met het spookje. Als de verrassing dan uiteindelijk klaar is, kun je niet anders dan glimlachen.
Het boek bevat best veel tekst die beschrijvend is. Dat maakt het een fijn voorleesverhaal. Toch zou je je kunnen afvragen of alle tekst nodig was geweest, want de betoverende beelden zeggen eigenlijk wel genoeg. De illustraties in met name donkere, grijs, bruin zwarte kleuren vertellen een prachtig verhaal, waarbij je het spookje zijn warme sprei direct in je hart sluit. Eggenschwillers heeft met deze kleuren een mooie balans gevonden tussen het wat spannende en de warmere toon. Wat misschien nog wel het meest opvalt zijn de gedetailleerde illustraties met een zekere diepte en warmte. Zo springt de boekenkast in het oog, maar ook uniek zijn de torenklok of de bomen die aan de rand van de weg naar de zogenaamde mensenbuurt staan.
Schrijver: Riel Nason
Illustrator: Byron Eggenschwiller
Vertaler: Nicolette Hoekmeijer
Jaar: 2026
Genre: prentenboek
Leeftijd: 4+
Uitgeverij: Boycott
