De zee van Pablo Luebert
- 29 jul
- 3 minuten om te lezen

Een verbluffend tekstloos prentenboek waarin twee specifieke invalshoeken de toon zetten en je ogen te kort komt. Het geheel is uitzonderlijk, vanwege de vorm. Deze leporello (uitklapbaar harmonicaboek) maakt het geheel een ware beleving.
Wat 'De zee' zo bijzonder maakt, is niet alleen de indrukwekkende lengte, wanneer je het volledig uitvouwt, maar vooral de manier waarop de zee zich in de opeenvolgende illustraties steeds verder ontvouwt. 'De zee' vertelt één doorlopend beeldverhaal dat voortdurend van perspectief wisselt: je begint in het bos, stroomt dan door naar het strand om tot slot uit te komen op de open golvende grote zee. Steeds zie je de subtiele verbinding tussen de diverse spreads en dat is indrukwekkend, want elke spread vertelt een eigen verhaal en heeft een eigen sfeer, maar is toch onderdeel van het grote geheel. Wie zorgvuldig kijkt, zal ontdekken dat de illustraties meer vertellen dan je bij een eerste blik doet vermoeden. Wanneer je het boek van links naar rechts leest of juist andersom, ontdek je meer en meer bijzonder speelse details. Wat de laatste bladzijde lijkt te zijn, is bedrog; deze laatste bladzijde is een belangrijk kantelpunt, en juist die trigger om door te bladeren is aantrekkelijk.
Het meest unieke van dit boek is misschien wel het moment wanneer je dit boek helemaal uitklapt en rechtop neerzet. Dan zie je pas de waarde van dit boek; je ziet hoe de zee ontstaat, welke mogelijkheden de zee biedt en wat er in de zee leeft. En dat is niet mis: van zeemonsters tot jet-skiën, echt van alles komt voorbij. Zoals bij en goed tekstloos prentenboek zijn er bovendien kleine verhalen te vinden; details die pas opvallen wanneer je echt de tijd neemt dit prentenboek te onderzoeken.
De speelse illustraties zijn kleurrijk en bevatten grappige details. Vooral de armen en benen van de afgebeelde mensen zijn opvallend, net als de overheersende helderblauwe zee. Soms zie je ook personages waarvan je het idee krijgt ze op een eerdere bladzijde te hebben gezien. Er zitten aan één kant van het boek ook nog diverse flapjes, die de beleving nog iets verrassender maken. Het is een vol boek, maar nergens voelt het té vol en dat is knap en fijn.

'De zee' is eigenlijk alle leeftijden geschikt. Jonge kinderen kunnen eindeloos kijken naar wat er bij, in of op het water te zien is om zo kleine verhalen die in de illustraties verscholen liggen, te ontdekken. Ook kunnen ze luisteren naar de verhalen die een volwassene bij deze beelden vertelt, maar misschien nog mooier is het om samen nieuwe verhalen te maken: wat zien de kinderen op het water, in het water, in de figuren die opduiken en weer verdwijnen? Door vragen te stellen en op details te wijzen help je het kind om zelf betekenis te geven aan wat het ziet. Daarnaast biedt het boek kansen om het thema 'de zee' zo breed mogelijk te verkennen. De zee is meer dan water alleen en juist dit boek kan helpen kinderen hun perspectieven te verbreden. Oudere kinderen kunnen ook volop genieten van dit boek en het als inspiratiebron gebruiken voor eigen verhalen en teksten. Ze kunnen een verhaal schrijven rond één spread, een terugkerend element kiezen en dat uitwerken, of juist beschrijven hoe de zee verandert en wat die verandering oproept. 'De zee' biedt voor iedereen niet alleen uren kijkplezier, maar ook talloze mogelijkheden om kinderen nieuwe dingen te leren.
Auteur: Pablo Luebert
Jaar: 2026
Genre: tekstloos prentenboek
Leeftijd: 2+
Uitgeverij: Querido



