Het huis zonder dak van Manoëlle Maijs
Met 'Het huis zonder dak' zet Maijs een overtuigend debuut neer dat smaakt naar meer. De geslaagde mix van humor, avontuur en onverwachte wendingen houdt het verhaal voortdurend in beweging en weet daardoor van begin tot eind te boeien. Het is een verhaal vol fantasie dat tegelijkertijd belangrijke thema's als familie, vriendschap en moed een serieuze plek geeft, en juist die combinatie maakt dit boek bijzonder geslaagd. Maijs bouwt dit verhaal zorgvuldig op, laat gebeurtenissen logisch op elkaar voortvloeien en weet de lezer steeds opnieuw te verrassen.
Hoewel het begin wat onrealistisch oogt, met een jongen die alleen in een huis gaat wonen, en het feit dat de elfjarige ik-persoon soms taal gebruikt die je niet direct verwacht, weet Maijs de lezer toch vlot te pakken. Op de een of andere manier heb je te doen met hoofdpersoon Morris, want alleen in een huis zonder dak gaan wonen, is wel heel vreemd. Al snel komen de buurjongens Flik en Roef in beeld. Deze twee zijn samen met buurmeisje Kaatje en buurman Nelis een welkome aanvulling voor het verhaal. De tweeling geeft humor die het verhaal nodig heeft. Kaatje zorgt weer voor wat balans tussen de drie jongens. En de vrolijke en aparte Nelis biedt wijsheid én luchtigheid; je ziet hem helemaal voor je. Samen gaan ze met een bijzonder schip, dat ze vinden in het huis van Morris, op avontuur; op zoek naar de ouders van Morris. Niet geheel logisch dat je zo maar een schip vindt op je zolder en door een vloedgolf op reis kan met dit schip. Maar juist dit contrast kenmerkt het gehele boek: de scheidingslijn tussen fantasie en realiteit is duidelijk aanwezig en helpt de lezer met ervaren dat je toch echt een fantasieverhaal leest. Het vijftal beleeft allemaal verschillende avonturen, maar echt heel spannend wordt het nergens wat vooral komt door de humor die soms duidelijk en andere keren wat verstopt aanwezig is. Doordat de gebeurtenissen elkaar rap opvolgen, blijf je geboeid en wil je weten waar het verhaal naartoe gaat.
Fijn aan het geheel is dat het boek makkelijk leest. Niet te ingewikkelde taal en korte zinnen en hoofdstukken. Ideaal dus voor wat minder sterke lezers. De kleine zwart-wit illustraties geven beelden aan specifieke woorden of gebeurtenissen. Ze zijn soms wat surrealistisch en andere zijn weer heel fijntjes. De avontuurlijke en fantasierijke sfeer wordt op deze manier goed versterkt.
Schrijver: Manoëlle Maijs
Illustrator: Seppe van den Berghe
Jaar: 2026
Genre: fictie
Leeftijd: 8+
Uitgeverij: Leopold
