Wat ruik ik? Een beer! van Michael Rosen en Helen Oxenbury
- 21 apr
- 2 minuten om te lezen
'Wat ruik ik? Een beer!' is een nieuw prentenboek van de makers van het populaire 'Wij gaan op berenjacht'. Een prima opvolger vol herhaling, rijm en ritme en speelse, rustige illustraties; het wachten waard. Een prentenboek met precies de goede ingrediënten die zorgen voor veel plezier bij jonge kinderen.
In dit verhaal gaat een jongen naar de winkel om een peen. Je ziet direct dat hij die niet krijgt; hij krijgt wat anders dat verpakt is in papier. Op de volgende bladzijde komt hij erachter dat hij een dier heeft meegekregen. De jongen gaat nog verder shoppen en neemt het ontvangen dier met zich mee. Zo gaat dat bij elke winkel en die herhaling is fijn voor jonge kinderen. Uiteindelijk loopt hij met een steeds grotere stoet dieren de laatste winkel in. Maar na het laatste beest, krijgt het verhaal een bijzondere wending. Misschien niet heel verrassend voor de goede luisteraar en lezer, maar wel hartverwarmend en mooi. Het einde is zoet (misschien wel iets te zoet) maar wel heel vrolijk en fijn. Wel rijst de vraag: waarom gaat deze jongen nou specifiek op zoek naar een peen, een stoel en al die andere zaken?
De kracht van dit boek zit vooral in het herhalende karakter en de rijm. Het afmaken van zinnen is regelmatig een feestje. Niet altijd even goed te raden, maar wel ontzettend leuk. Westera heeft met haar vertaling het verhaal in zijn waarde gelaten en dat is bijzonder knap. Ook sterk is de opbouw die steeds een een stapje verder gaat. Elke keer gebeurt hetzelfde mét daarbij steeds de dieren uit eerdere scènes erbij. Die rij die steeds langer wordt, is er niet voor niets blijkt vlak voor het eind. Deze herhaling en het opbouwende element zijn de motor van dit boek. Ze geven jonge lezers houvast en nodigen uit tot het meedoen.
De zachte, rustige illustraties vullen het verhaal aan; zonder de illustraties mis je de helft. Ze dragen het verhaal, voegen humor toe en zorgen voor net even wat meer dynamiek. Vooral de expressies zijn erg aantrekkelijk, naast het feit dat elke pagina een essentieel element toevoegt in het verhaal. De vrolijke chaos die door het kleurenspel en de composities ontstaat, is er een om van te genieten, tot en met het schutblad achterin.
Schrijver: Michael Rosen
Illustrator: Helen Oxebury
Vertaler: Bette Westera
Jaar: 2026
Genre: prentenboek
Leeftijd: 3+
Uitgeverij: Samsara
