Sloeber van Barbara Scholten

Als je de warme voorkant van dit boek ziet, ben je verkocht. Het is Kuijl goed gelukt een hond te illustreren die je in je hart sluit. Door de zachte achtergrond kleur, de vrolijke, guitige uitstraling van de hond op de voorkant, krijg je zin het boek te lezen. Zodra je het boek openslaat merk je dat het verhaal een vriendelijke toon heeft en laagdrempelig is, waarbij de illustraties het verhaal sprankelend maken. 'Sloeber' is een aantrekkelijk kinderboek met een heel fijn verhaal waarin de illustraties het verhaal naar een hoger niveau tillen. Een verhaal dat jonge lezers doet lezen.

Het verhaal gaat over Sloeber die hulphond moet worden, maar eigenlijk vindt hij dat maar niets. En eerlijk? Als je zo vanuit zijn perspectief zijn leven bekijkt, lijken andere dingen inderdaad wel wat leuker. Hij wil liever een gewone hond zijn. Fluitmans is de man die hem van alles probeert aan te leren. Hij voelt misschien een beetje stereotiep, maar als je hem ziet op de illustratie kun je een glimlach niet onderdrukken: die neus! Heel geestig en daardoor een zekere eigenheid. De ene keer lukt het Fluitmans niet goed om Sloeber dingen aan te leren en tijdens een toets probeert Sloeber juist fouten te maken en gaat alles onverwacht ineens goed. Die tegenstelling is haast geestig. Als Sloeber op een dag de vrijheid tegemoet rent, krijgt het verhaal een bijzondere wending. Eigenlijk is het een beetje zielig wat er op een gegeven moment gebeurt met Sloeber, maar Scholten weet het net niet te zielig of te spannend te maken. Door de wendingen die dit verhaal kent, blijf je geboeid tot het eind. Helpend daarbij zijn de heerlijke ontmoetingen die Sloeber heeft met andere dieren, waaronder Sjah. Niet zo gek dat een boek voor jonge lezers een positief eind heeft en daarom des te leuker dat er toch hier en daar wat verrassingen verstopt zitten in het verhaal.

De schrijfstijl van Scholten is prettig en passend bij kinderen vanaf een jaar of 8. Doordat er genoeg gebeurt in het verhaal, blijf je lezen. In het begin is het even wennen, want je mist toch enige samenhang tussen de zinnen. Verderop is die samenhang meer aanwezig, wat het verhaal ten goede komt; het maakt het net even beter te lezen. Wat wel wat verwarrend kan werken zijn de plotselinge perspectiefwisselingen. Meestal voel je de verteller achter het verhaal, maar soms lees je tussendoor zinnen vanuit Sloeber met een ik-perspectief. De taal die Scholtens hanteert sluit over het algemeen redelijk aan bij kinderen voor deze doelgroep. Je proeft afwisselend rijke taal en net iets te ingewikkelde taal met woorden die niet altijd meer even gangbaar zijn, want weten kinderen (laat staan volwassenen) allemaal wel wat een 'biesje' is?

Het verhaal heeft een fijne opbouw. Er gebeurt genoeg en het verhaal is aan het eind rond. Een enkele keer is het verhaal niet helemaal navolgbaar, want hoe weet Fluitmans dat de poes Sjah heet? Gelukkig zijn daar de illustraties, die ondersteunen de boel behoorlijk goed. Kuijl weet met zachte, speelse lijnen, warme kleuren en heldere composities precies te vangen waar het verhaal om draait. Vooral de expressies zijn kostelijk en tegelijkertijd warm. Ze maken emoties in dit verhaal te begrijpen. Veel illustraties zijn rijk aan details, waardoor, als je goed kijkt, meer te zien is dan in je eerste instantie denkt. Heerlijk deze illustraties die warmte ademen. Een welkome aanvulling in dit verhaal.

Bestel het boek hier

Schrijver: Barbara Scholten

Illustrator: Eefje Kuijl

Jaar: 2026

Genre: fictie

Leeftijd: 8+

Uitgeverij: Ploegsma