top of page

Familieweekend van Jacques Vriens

  • 21 apr
  • 2 minuten om te lezen

Met 'Familieweekend' bewijst Vriens hoe vaardig hij is in het verweven van wat zwaardere onderwerpen in een verhaal dat toch luchtig, warm en dichtbij de leefwereld van kinderen blijft. Veel kinderen zullen zich herkennen in dit verhaal, want niet alleen wordt wel duidelijk dat elk huisje z'n kruisje heeft, maar deze familie onderneemt ook diverse activiteiten die een familie in een familieweekend zou kunnen doen.


Je leest het verhaal vanuit de jongen Ties. Hij heeft geen zin in het familieweekend met zijn ooms, tantes en oma. Meteen als je begint met lezen, merk je waarom: Ties houdt niet van tradities en wat gebeurt er tijdens zo'n weekend? Juist, veel dingen die elk jaar hetzelfde zijn. Het enige fijne is dat neef Pim er ook is. In de loop van het verhaal begrijp je goed waarom hij zo gesteld is op zijn neef. Tijdens het lezen krijg je nogal wat voorgeschoteld en dat in een relatief kort verhaal. Best pittige thema's, zoals een op handen zijnde scheiding en dementie, krijgen een belangrijke plek in dit verhaal, maar het gaat ook over telefoons, alcohol en dakloosheid. Al deze onderwerpen hangen nauw samen, maar door de humor van Pim en de bijzondere wendingen, voelt het geheel niet heel zwaar. Dit komt ook doordat Vriens tussen de grotere gebeurtenissen door, zoals een verdwenen oma en de spanningen rondom een scheiding, regelmatig wat kleine, alledaagse momenten beschrijft. Dat maakt de boel een beetje luchtiger. Kostelijk zijn ook de momenten waarop de kinderen de ouders te rustig vinden: 'beneden lijkt het op de recreatiezaal van een bejaardenhuis, zo rustig is het'. Je ziet het helemaal voor je. Het verhaal werkt toe naar het eind van het familieweekend waarbij je al snel voelt dat op vele vraagstukken antwoorden gegeven zullen worden. Niet allemaal heel realistisch misschien, want het zijn best grote problemen die voorbijkomen waarvan je je kunt afvragen of ze in het dagelijks leven ook na één weekend (in grote lijnen) zijn opgelost, maar toch eerlijk, bemoedigend en vindingrijk.


Opvallend aan het geheel zijn vooral de vele dialogen; hierdoor lees je het boek in nagenoeg één ruk uit. De taal sluit goed aan bij 10-jarigen; passend bij de wat oudere ik-persoon en toch worden er in de gesprekken van allerlei zaken uitgelegd zonder dat het al te belerend voelt. Heerlijk is de typerende manier waarop Vriens Pim neerzet, vooral de manier waarop hij praat; zijn uitspraken brengen veel nuance in het verhaal.


Een levensecht verhaal als dit doet lezen.





Schrijver: Jacques Vriens

Jaar: 2026

Genre: fictie

Leeftijd: 10+

Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf

bottom of page