Egel en de bosbessentaart van Daniëlle Bouwman en Chris van Brussel

'Egel en de bosbessentaart' is een tweede boek over Egel en haar vriendjes. Een lief, zoet prentenboek met zorgvuldig afgewogen woorden van Bouwman en uitnodigende illustraties vol warme, verzadigde kleuren van Van Brussel. Maar het verhaal is zeker niet té zoet, het straalt warmte uit en de afgebeelde dieren zijn afgebeeld vol diverse emoties. Een toegankelijk boek waar je blij van wordt.

In dit verhaal neemt Bouwman je mee naar de wereld van Egel en haar vrienden, Vos, Das, Konijn, Eekhoorn en Beer. Grote afwezige op de eerste bladzijde bij de picknick is Beer. Je ziet de twijfels op de gezichten, want Beer zou komen met de taart en ze is er niet. De dieren hebben honger waarna je ze vervolgens heel blij ziet hupsen door het bos op zoek naar Beer. Zonder eromheen te draaien wordt direct duidelijk dat de vrienden Beer willen zoeken om haar te helpen met de taart en niet in eerste instantie omdat de picknick niet compleet is zonder Beer, maar omdat ze honger hebben. Deze scène is een mooi voorbeeld hoe woord en tekst elkaar versterken. Je haalt namelijk niet uit de illustratie dat ze honger hebben, maar wel dat ze blij worden van hun plan. Ze vinden hun plan om Beer te helpen geniaal, dat is te zien en eigenlijk is dat het ook, maar wel tot een zeker punt. Het verhaal is zo opgebouwd dat de dieren een aantal kleine teleurstellingen moeten verwerken; niet alles gaat goed. Maar dit lieve verhaal zou niet zo zoet zijn als het niet alles direct goed ombuigt en positief weet te eindigen; heel passend bij de doelgroep. De twist aan het eind voelt misschien wel een beetje onnodig, maar toch helpt het om het verhaal goed af te sluiten; perfect voor jonge luisteraars.

Je kunt eigenlijk niet anders dan onder de indruk zijn van de illustraties die op een aantal pagina's uit het boek knallen. Het warme kleurenspel en de heldere lijnvoering geven het verhaal diepte, letterlijk en figuurlijk. De overzichtelijke vrolijke spreads met steeds focuspunten laten de lezer niet los; je blijft kijken. Vooral de taart is een blikvanger, want wat ziet die er heerlijk uit; om op te eten, zo lekker! De taal is begrijpelijk voor jonge kinderen, maar niet heel verdiepend. Eigenlijk is dat niet heel erg, want dit verhaal zorgt voor herkenning bij jonge kinderen en dat lijkt toch het doel te zijn, vooral vanwege de rode draad die goed te herkennen is; van zijsporen is geen sprake. Dit maakt het voorlezen van dit boek een waar feestje.

Bestel het boek hier

Schrijver: Daniëlle Bouwman

Illustrator: Chris van Brussel

Jaar: 2026

Genre: prentenboek

Leeftijd: 4+

Uitgeverij: Clavis