Lieveling van Jef Aerts en Hanneke Siemensma
- 1 mei
- 2 minuten om te lezen
'Lieveling'... dit woord prijkt op het omslag van het boek. Als vanzelf worden je ogen getrokken naar het woord én het jongetje dat ernaast zit. Het maakt nieuwsgierig, want waar zal dit boek over gaan? Pas veel verder in het boek wordt de titel je duidelijk. Aerts en Siemensma houden op deze manier de kinderen goed betrokken bij het verhaal. Hoe verder je komt, hoe meer bewondering je krijgt voor hoofdpersoon Pablo en hoe meer je je gaat verwonderen.
Direct vanaf de eerste bladzijde weet je al wie de hoofdpersoon is en wat hoofdpersoon Pablo doet: hij verzamelt woorden in een woordenziekenhuis. Met rake taal weet Aerts de lezer te laten luisteren en met indrukwekkende, zachte beelden weet Siemensma de lezer het boek in te trekken. Door dit sterke samenspel kom je steeds meer in het verhaal en raak je meer en meer benieuwd naar wat dat woordenziekenhuis inhoudt en hoe Pablo woorden verzamelt. Er komen heel wat bijzondere woorden voorbij met meestal de betekenis die Pablo eraan geeft, uitgelegd. Bijvoorbeeld: 'Mama's minuutje duurt eigenlijk een half uur.' of oude woorden als 'dodo' en 'floppydisk'. Alle verzamelde woorden stopt hij in een eigen bedje. Al die bedjes staan iets verder in het boek en zijn erg indrukwekkend afgebeeld; bijna echt. Daarbij moet je vooral goed kijken naar de details. Eén doosje is heel bijzonder, dat ligt bovenaan in het ziekenhuis en duidelijk met een reden. Dit doosje bevat een woord dat al lang niet meer gezegd in Pablo's huis en dus probeert Pablo het woord te genezen. Mooi hoe Aerts hiermee symbolisch uitlegt dat kinderen gevoelig zijn voor woorden die niet meer gezegd worden die belangrijk zijn voor een kind thuis. Hoe Pablo het woord probeert te genezen is hartverwarmend en dat brengt een mooie verandering te weeg.
Zoals je van Siemensma's werk gewend zou kunnen zijn, zit er diepte in haar beelden. Dat wat ogenschijnlijk eenvoudig lijkt door de combinatie van potlood, krijt en houtskool, heeft diepere lagen. Kijk vooral ook naar de ogen van Pablo of de betekenis die de kleuren lijken te hebben. Het spel dat Siemensma speelt met kleuren is krachtig. Pablo's rode trui, zijn tasje en het verschil tussen de prenten die het verhaal overdag en 's avonds vertellen, zijn opvallende kenmerken die dit prentenboek betekenisvoller lijken te maken. Daar waar er een verandering in het verhaal voelbaar is, lopen de kleuren ook meer in elkaar over. Vooral die laatste paar bladzijden zijn verbluffend mooi.
Fijn zo'n rijk boek dat te gebruiken is om meerdere thema's bespreekbaar te maken.
Schrijver: Jef Aerts
Illustrator: Hanneke Siemensma
Jaar: 2026
Genre: prentenboek
Leeftijd: 5+
Uitgeverij: Querido
