top of page

Het regent ganzen van Annemarie Jongbloed

  • Foto van schrijver: Hanneke Messelink
    Hanneke Messelink
  • 31 dec 2025
  • 2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 1 jan

'Het regent ganzen' verdient het om tot de beste boeken van het jaar 2025 gerekend te worden, dankzij de unieke manier waarop het actuele thema's verweeft met een meeslepend en indringend verhaal. Dit verhaal is er een dat blijft hangen, ook na het lezen. Jongbloed heeft heel invoelbaar uitgewerkt hoe is het om gepest te worden en wat meidenvenijn met je doet. Daarbij raakt zij ook een ander onderwerp dat leeft onder steeds meer kinderen, namelijk het klimaat. Een beetje vanaf de zijlijn en als steeds terugkerend element vlecht zij dit draadje door het boek.


Je volgt Lian, een meisje dat worstelt met veel dingen, omdat ze gepest wordt in de klas en zich daardoor eenzaam voelt. Met het schoolkamp voor de deur, voel je aan alles dat ze het niet makkelijk heeft, wat mede komt omdat haar vader opgepakt is voor het meedoen aan klimaatacties. Het liefst gaat ze niet mee naar schoolkamp, ook omdat haar meester het pestgedrag niet ziet en vindt dat zij zelf haar best moet doen. Dat ze aan hem weinig gaat hebben tijdens dit kamp is direct duidelijk. Als het zover is, heeft Lian geluk dat ze naast klasgenoot Simon mag zitten, want hij heeft het in de bus ook niet makkelijk. Dit lijkt een eerste stap naar een soort vriendschap. Je kunt er niet omheen: kamp wordt zwaar voor Lian, en de spanning neemt toe. Wanneer ze na een nare gebeurtenis wegloopt, stuit ze op een jager die ganzen afschiet en kraaien vangt. Dat kan Lian niet aanzien, en samen met Simon en een paar andere jongens besluit ze daar iets aan te doen. Deze verhaallijn geeft het verhaal een nieuwe richting en zorgt voor een verrassende wending. De extra laag die hierdoor ontstaat, maakt het geheel nog krachtiger.


Met dit boek laat Jongbloed zien hoe subtiel pestgedrag kan zijn en hoe groot de impact van pesten kan zijn. Het zet je met beide voeten op de grond. De korte zinnen die vanuit de ik-persoon zijn geschreven laten de gedachten en de gebeurtenissen vlot passeren. Zeker niet te snel, precies goed, zodat de vaart in het verhaal blijft en je je verbonden voelt met Lian.


Kinderen die dit boek lezen, zullen ook wat leren van hoe Lian omgaat met de pesterijen. De ontwikkeling van Lian is zo treffend in beeld gebracht, dat elke lezer aan het eind van het boek door zal hebben dat opkomen voor jezelf heel belangrijk en nodig is. Niet alleen een tip voor kinderen, ook een tip voor elke leerkracht om eens wat serieuzer te leren kijken naar verhoudingen in de klas en dat je goedbedoelde, soms confronterende adviezen niet altijd goed werken en zelfs averechts kunnen werken.


Kijk ook even naar de cover van Nelissen die het boek magisch goed samenvat. In ƩƩn woord gewoon magistraal.





Schrijver: Annemarie Jongbloed

Jaar: 2025

Genre: fictie

Leeftijd: 10+

Uitgeverij: Ploegsma

bottom of page