Hongertocht van Kim Bekkers

Met het zien van de intrigerende cover, kun je niet anders dan nieuwsgierig worden naar dit verhaal. Het kleurenpalet, de beklemmende koude sfeer die je voelt en een titel die in één woord vertelt waar het verhaal over gaat, beloven al iets bijzonders. Zodra je het boek openslaat, stuit je op een spannende proloog (zonder titel), waardoor je nóg meer wilt weten over het verhaal in dit boek. En dan start het eigenlijke verhaal ook nog eens met een eerste zin die je direct met de neus op de feiten drukt...

In het eerste hoofdstuk van dit verhaal krijg je een goed beeld van de veertienjarige hoofdpersoon Tonnie (afkorting van Antonia) het gezin en de situatie waarin zij leeft. Het is oorlog en er is bijna geen eten, ook niet in Rotterdam waar Tonnie leeft. Tonnie besluit op hongertocht te gaan; hartverwarmend hoe zij iets wil doen voor haar gezin. Deze tocht maakt ze niet alleen; ze gaat met haar nicht Didi op hongertocht. Die doet dat namelijk vaker. De tocht laat al snel zien hoe heftig het is zo hard te moeten 'vechten' voor eten. Didi en Tonnie hebben samen weinig succes, totdat ze bij de jongen Rien langs komen. Vanaf dat moment krijgt het verhaal een wending. Een wending die welkom is en het verhaal een richting opstuurt die verrassend is. Bekkers neemt je verder mee in een verhaal dat raakt, dat ontroert en binnenkomt; en wel op een toegankelijke manier en toon voor kinderen.

Voor kinderen die al wat weten over de Tweede Wereldoorlog is waarschijnlijk wel duidelijk dat het verhaal zich afspeelt in de hongerwinter; voor kinderen die hier nog nooit over gehoord hebben is dit boek een uitgelezen kans om alles over deze verschrikkingen te weten te komen. De toon is toegankelijk, want gruwelijkheden worden geschuwd, maar je merkt wel aan alles dat de realiteit niet uit de weg gegaan wordt. Dat realistische is de kracht van dit boek. Niet zo gek als je achterin het boek leest, dat het verhaal gebaseerd is op de herinneringen van de oma van de auteur die op hongertocht ging tijdens de Hongerwinter. Je merkt aan het geheel dat Bekkers gaten gevuld heeft met een stukje eigenheid om het verhaal goed leesbaar te houden; een slimme keuze.

De schrijfwijze van Bekkers is vlot en pakkend. Het verhaal is geschreven vanuit de ik-persoon en af en toe vraag je je af of dat een juiste keuze is geweest als je kijkt naar de woordkeuze. De vertelstem is prachtig, want zinnen als 'De scherpe tanden van de kapotte ramen... grijzen naar me', zijn heel goed voor je te zien en te begrijpen, maar niet altijd passend bij een veertienjarige. Toch komt het verhaal echt goed binnen, dus vanuit dat gevoel is de keuze goed te verantwoorden.

Een erg indrukwekkend, klein verhaal dat immens groot en belangrijk is.

Bestel het boek hier

Auteur: Kim Bekkers

Jaar: 2026

Genre: fictie

Leeftijd: 10+

Uitgeverij: Leopold